~A green and cruelty free way of life~

‘No animals were harmed during this blogpost’.

Oke, ik geef toe, jarenlang heb dagelijks genoten van mijn stukje vlees en vis. Diep van binnen twijfelde ik hier regelmatig aan, maar zoals vele met mij, dacht ik dat ik dat lekkere stukje zalm niet op zou kunnen geven. Tot ongeveer 2,5 jaar geleden. Na een drukke werkdag plofte ik ‘savonds op de bank voor de tv, waarop ik tijdens het zappen bij een item terecht kwam over producten waar paardenvlees in verwerkt zit en hoe er met deze paarden in het buitenland werd omgegaan. De hartverscheurende beelden die mij vroeger ook wel raakten sloegen dit keer extra in als een bom. Dit keer kreeg het schuldgevoel en mijn liefde voor dieren de overhand van de verlangens om vlees te eten. Die avond werd iets in mij losgemaakt waardoor ik direct besloot om vegetarisch te gaan leven. En tot op de dag vandaag heb ik nog nooit spijt gehad van deze beslissing.

veganyoghurt

Vanaf de dag dat ik besloot om vegetarisch te gaan leven, ging er een wereld voor mij open. Omdat ik tijdens mijn boodschappen ook de moeite nam om daadwerkelijk eens al de ingrediënten te lezen van alle producten die ik anders zonder nadenken in mijn karretje gooide, werd ik mij ook ineens heel bewust van alles wat ik eigenlijk naar binnen werkte. Ik zag heel veel ingrediënten waarvan ik de naam niet eens kan uitspreken, laat staan dat ik weet wat het is…. Uiteraard ben ik geen deskundige  en zal ik hier ook geen preek plaatsen over E-nummers en waarom je ze wel of niet moet vermijden. Omdat ik wel hier meer van wilde weten, ben ik mij hier meer in gaan verdiepen. Hier bij kon ik wel de conclusie trekken dat er door de aangegeven E-nummers ook heel veel dierlijke stoffen voor mij een beetje verstopt zijn in de producten. Mijn oplossing hiervoor….. Gewoon lekker vers eten, zoveel mogelijk zelf maken en minderen op de kant en klare sausjes en mixjes.

Laat nu mijn geluk zijn dat ik dol ben op koken en dat dit een heerlijke uitdaging was.

veganfood

Inmiddels zit op de weg richting het veganisme. Voor nu ben ik in mijn thuis omgeving 100% veganistisch, maar wil buiten de deur toch nog wel eens vegetarisch nuttigen. Of een vers eitje bij mijn ouders thuis, van 1 van hun blije kipjes die vrij door de tuin heen rond dartelen. De kaas vind ik ook buiten de deur mij steeds meer storen, omdat ook de meeste kaas eigenlijk niet eens vegetarisch  is (dat was in het begin ook nieuw voor mij, maar ik zou zeggen, google het maar eens). Dus, don’t blame me, ik ben niet perfect, maar hard op weg en ik ben van mening dat iedere stap die ik maak, een stap vooruit is.

 

Uiteraard krijg je als vegetariër of veganist met de nodige struggles te maken, vaak ook in je omgeving. Vaak moet je je verantwoorden waarom je het bent, of je niets te kort komt en als je ergens anders gaat eten en je zegt dat je naast vlees en vis ook geen zuivelproducten eet, mensen in paniek schieten omdat ze geen idee hebben wat ze je dan in vredesnaam moeten voorschotelen.

Waar komt toch dat idee van dat alle gerechten en hapjes draaien om dierlijke producten? Zijn we dan zo lui geworden dat we niets creatiefs meer kunnen bedenken met alle schitterende plantaardige producten die de aarde ons bied? Trust me, ik leef op meer als alleen een blaadje sla.

Processed with VSCOcam with m3 preset

Naast dat ik er een vega/vegan lifestyle ben ik ook een Hashimoto-patiënt, waardoor ik met een traag werkende schildklier te maken heb. Hierdoor is mijn levensstijl best een uitdaging omdat deze combinatie er voor zorgt dat ik nog eens extra goed bewust ben van wat ik moet eten en hoe ik op de juiste manier al mijn voedingstoffen binnenkrijg. Dit heeft voor mij zeker periodes opgeleverd waarmee ik heb gestruggled. Periodes van het niet meer weten hoe het aan te pakken, slecht eten en gewichtsschommelingen. But hey, nothing is impossible.

 

Inmiddels ben ik weer back on track en zal ik met jullie regelmatig de heerlijkste verse vegan recepten delen.

Het is ook niet dat ik vanaf hier nu mijn veroordelingen wil uitspreken over diegene die vlees en vis eten en/of jullie dit wil gaan verbieden. Wat ik wel graag zou meegeven aan deze mensen is om eens vaker bewuster naar je bordje te kijken en je er bewust van laat zijn, dat dit ooit ook een levend wezen was met een ziel. Een levend wezen, geen product wat  gemaakt is om door ons gefokt te worden zodat wij iedere avond een bonk vlees op ons bordje hebben liggen. Een levend wezen dat ook een onderdeel is van deze planeet en net zoveel recht heeft om hier te zijn als wij. En als je het stukje vlees of dat visje echt niet kan opgeven, probeer er dan wel eens oprecht dankbaar voor te zijn en geniet er bewust van. En believe me, je kunt best een dagje zonder. Er zal een wereld voor je opengaan.

 

If you want to make a change, start with yourself.

 

Liefs,

 

Arianne

Geef een reactie